Op de Terschellinger toendra

Al voor de derde keer hebben S. en ik de donkere dagen in splendid isolation doorgebracht op een waddeneiland. En geheel volgens traditie was het bok-, ijs- en retekoud. Er lag zelfs weer sneeuw, zodat onze lange wandelingen de allure van heuse expedities kregen. (Tijd om te dagdromen was er genoeg.) Gelukkig hebben we de sledehonden niet hoeven oppeuzelen (en de Land Rover evenmin), want ‘s avonds konden we nog ruim op tijd aanschuiven voor de lamsbout, kabeljauw, bouillabaisse, zalmfilet, kreeft of biefstuk (echt, het waren sobere kerstdagen), die we dit keer niet wegspoelden met aquavit, maar met rode wijn en Juttersbitter. Nu alleen de oliebollen nog, dan kunnen we er weer een heel jaar tegen.